Profil LPLP

 

  1. Najlepsze dla mnie miejsce w klasie.

Jako osobie z dominacją lewego oka, prawego ucha, lewej ręki i prawej nogi najwygodniej będzie w środkowym rzędzie. Mogę również siedzieć w innym, ale koniecznie z lewej strony ławki (wówczas podczas pisania nie będę przeszkadzał koleżance/koledze).

  1. Sposób, w który lubię organizować rzeczy na ławce.

Swoje rzeczy chętnie układam po lewej stronie ławki, wówczas łatwiej jest mi po nie sięgnąć. Nie dbam przesadnie o porządek na ławce, ale potrafię go zachować, chociażby układając przedmioty w zespoły tematyczne: przybory, zeszyty, podręczniki. Porządkowanie ułatwiają mi słowa nauczyciela, np.: „Ułóżcie kolejno, jako pierwsze ćwiczenie część II, następnie podręcznik i na trzecim miejscu zeszyt”. Po wykonaniu pracy odkładam rzeczy na miejsce. Duży bałagan na ławce przeszkadza mi i dekoncentruje. Dlatego potrafię czasem przerwać pracę, żeby uporządkować rzeczy na ławce. Raczej nie mam wówczas problemu, żeby słuchać i rozumieć, co mówi nauczyciel.

🙂 – Powyższe uwagi dotyczą (głównie) przedszkolaków i uczniów w klasach I – III.

  1. Co najlepiej buduje mój dobry nastrój i pozytywne nastawienie na początku lekcji?
  • Niestety mój nastrój „charakteryzuje” się dużą labilnością. Zobojętnienie, wyciszenie przeplata się z silnymi emocjami.
  • Kiedy zbyt intensywnie staram się kontrolować negatywne emocje np. po dyscyplinujących słowach nauczyciela, często przynosi to odwrotny skutek. Wówczas w najmniej oczekiwanym momencie następuje u mnie niekontrolowana eksplozja emocji. Potem gniewam się na siebie, że nie potrafiłem ich kontrolować i „efekt emocjonalnego bumerangu” jest gotowy.
  • W dobry nastrój wprowadza mnie kilka ciepłych słów nauczyciela, skierowanych tylko do mnie.
  • Najbardziej rozstraja mnie chaos i hałas na początku lekcji (każdy coś mówi, o coś mnie pyta, ktoś się głośno śmieje, ktoś puka długopisem, ktoś wstaje).
  1. Co mi pomaga podczas odpowiedzi?
  • Na początku odpowiedzi pomaga mi moje prawe, dominujące ucho, które treść pytania bezpośrednio „przesyła” do lewej półkuli zapewniając jej szybsze zrozumienie, pomimo towarzyszących mi silnych emocji.
  • Najważniejsze, żeby pytanie nie było tzw. zdaniem wyrwanym z kontekstu. Bardzo pomaga mi krótkie wprowadzenie w postaci 1-2 zdań wiążących pytanie ze znanymi faktami, np.: „Przypomnij sobie ostatnio mówiliśmy o…(kontekst) korzystając z tych informacji przedstaw (i tu powinno zostać postawione pytanie)”.
  • Mam natomiast problem, kiedy podczas odpowiedzi trzeba wyszukać drobny element na mapie w tabeli i precyzyjnie go wskazać. W sytuacji, gdy właśnie tego dotyczy pytanie, towarzyszący mi stres zdecydowanie się powiększa i czasem uniemożliwia udzielenie odpowiedzi nawet, jeśli ją znam.
  1. W jaki sposób najlepiej zaciekawić mnie nowym tematem lekcji?
  • Pewnie jak wszyscy bardzo lubię, kiedy temat będzie dotyczył zupełnie nowych rzeczy i będzie przedstawiony w niekonwencjonalny sposób.
  • Preferuję niespodzianki: graficzne, słowne, rebusy, intrygujący intelektualny starter np. z wykorzystaniem kart DIXIT.
  • Lubię również, kiedy nauczyciel rozpoczyna lekcję ciekawym opowiadaniem lub ćwiczeniem z elementami wizualizacji. Wówczas prosi byśmy zamknęli oczy i wyobrazili sobie to, co będzie stanowiło temat lekcji, np. świat, w którym nikt nie sprząta śmieci, a tematem będzie ochrona środowiska i segregacja śmieci, itd.
  • Najmniej interesująco jest wówczas, gdy wprowadzeniem do tematu jest tekst, który samodzielnie, „po cichu” musimy przeczytać, szczególnie kiedy jest długi i zawiera sporo niezrozumiałych, nowych wyrazów. Wówczas szybko się nudzę i zaczynam zajmować innymi sprawami, zamiast przeczytać go do końca.
  1. W jaki sposób lubię (na pierwszym etapie) zapoznać się z nowym materiałem?
  • Mój ulubiony sposób zapoznania się z nowym materiałem zależy od jego charakteru. Kiedy materiał jest trudny, zawiera dużo nowych słów i nowych informacji lubię zapoznać się z nim zgodnie z instrukcją, schematem, sposobem podanym przez nauczyciela. Niestety w trakcie pracy czasem łamię schemat i przeglądam dalsze części materiału, nie analizując go krok po kroku.
  • Lubię też, kiedy materiał jest głośno omawiany na forum klasy, możemy go „przegadać”, np. pracując w grupach metodą JIGSAW (opis metody na stronie) https://www.google.com/search?client=firefox-b-d&q=Metoda+JIGSAW. Chętnie podczas pracy słucham innych, wówczas jest mi łatwiej analizować nowe informacje.
  • W sytuacji, gdy materiał stanowi łatwy, ale obszerny tekst, najpierw lubię go przekartkować, ogólnie się z nim zapoznać, oglądam ilustracje, czytam zamieszczone pod nimi napisy, skupiam się na wytłuszczonych, wypunktowanych lub ujętych w ramkach fragmentach tekstu. Czasem odczytuję je kilka razy, to one są dla mnie najważniejsze.
  • W tej sytuacji słowna instrukcja nauczyciela, na które treści należy zwrócić szczególną uwagę po pierwsze, po drugie, po trzecie znacznie ułatwia mi analizę tekstu pod właściwym kątem.
  1. Co ułatwia mi koncentrację uwagi?
  • Sposób, który ułatwia mi koncentrację uwagi jest determinowany rodzajem materiału, na którym mam ją skupić.
  • Jeśli jest to film, tekst lub opowiadanie nauczyciela moją uwagę zwróci ciekawy dobór słów, dialogi i szybkie zwroty akcji.
  • Kiedy ja odpowiadam zdecydowanie lepiej koncentruję uwagę, gdy nauczyciel jest aktywnym słuchaczem tj., utrzymuje ze mną kontakt wzrokowy, potakuje gestem, klaryfikuje/odzwierciedla, np.: Zatem uważasz, że…; jeśli dobrze cię rozumiem., używa dźwięków paralingwistycznych (acha, mmy).
  • W przypadku materiału obrazkowego po pierwsze zwrócę uwagę na podobieństwa szczególnie, jeśli chodzi o kształt. Czyli polecenie: „Proszę wyszukaj figury, przedmioty, elementy o takim samym kształcie”, znacznie ułatwią mi koncentrację uwagi.
  • Ciekawym rozwiązaniem byłoby ujęcie ważnych treści w ramkach o jednakowym kształcie, jeśli dodatkowo ich tło będzie w tym samym kolorze, najszybciej zwrócę na nie uwagę.
  • Szybko koncentruję uwagę na rzeczach nowych lub inaczej zaprezentowanych.
  • Ważna jest również dla mnie aktywność ruchowa najlepiej, gdyby była wpleciona w przebieg lekcji, ewentualnie w towarzyszące jej czynności porządkowe.
  • Niestety, kiedy podczas lekcji niewiele się dzieje, a cała aktywność jest skupiona na cichym czytaniu długiego, jednolitego tekstu lub słuchaniu jednostajnego monologu chcąc skoncentrować uwagę: „bujam się na krześle, odwracam, bawię się drobnymi przedmiotami, myślę o niebieskich migdałach, patrzę „nieprzytomnym wzrokiem” w tekst, a w końcu „odpływam”.
  1. Co sprawia mi największe problemy, a co ułatwia działanie podczas lekcji?
  • Podczas wyodrębniania szczegółów, które wypełniają kontury przedmiotów, mogę popełniać błędy głównie, jeśli szczegółów jest dużo i są do siebie podobne.
  • Usytuowanie obrazka, w którym mam wyodrębniać szczegóły w moim prawym polu widzenia (prawa strona kartki, prawa strona tablicy, prawa strona ławki) byłoby wspierające. Znacznie łatwiej jest mi również wykonać zadanie polegające na zaznaczeniu konturów określonych przedmiotów, obiektów ewentualnie połączeniu kilku elementów w całość.
  • Problem sprawiają mi również pytania, które dotyczą tylko szczegółów.
  • Wprowadzenie pytania poprzedzającego pytanie właściwe, opartego na mojej, mocnej stronie tj. ujmowaniu całości ułatwiłoby mi podjęcie pracy, np. pytanie pierwsze: Ile kół widzisz na obrazku? Dopiero jako kolejne, powinno pojawić się pytanie o szczegóły: Ile jest kół, w których zostały umieszczone takie same elementy, wzory?
  • Na lekcjach wychowania fizycznego mogę mieć duże kłopoty z wykonaniem ćwiczeń wymagających synchronizacji pracy oka – ręki – nogi, czyli wszystkie ćwiczenia z przyborami, wykonywane na przyrządach, łączone z wykonaniem slalomu, kozłowaniem piłki, rzutu do kosza oraz inne gry wymagające precyzyjnego podania, złapania piłki, wykonania sekwencji ruchów.
  • Porządkujący komentarz nauczyciela z użyciem słów: pierwszy krok, drugi krok lub po pierwsze, po drugie w trakcie wykonywania kolejnych sekwencji oraz możliwość jednoczesnego, najlepiej kilkukrotnego ich powtórzenia wraz z nauczycielem bardzo mi pomaga. Również głośne odczytanie krótkiej, ujętej w kilku punktach instrukcji, ułatwiłoby moje działanie. Ogólnie potrzebuję zdecydowanie większej liczby powtórzeń, abym mógł prawidłowo wykonać wspomniane ćwiczenia.
  • Czasami mam problem ze zrozumieniem relacji między poszczególnymi elementami na obrazkach sytuacyjnych, a dodatkowo mocno może mnie rozpraszać wyróżniający się na nich szczegół, który zupełnie nie ma znaczenia dla określonej sytuacji, np. rozmowa z mamą na temat pracy domowej i z boku siedzący duży pies. Swoją uwagę zwrócę głównie na psa i z nim będę szukał powiązań sytuacyjnych.
  • Usytuowanie najważniejszych elementów na obrazku po prawej stronie oraz wyróżnienie ich wyraźniejszym, kontrastowym konturem znacznie ułatwi mi analizę ilustracji pod kątem relacji między poszczególnymi elementami. Najlepszym rozwiązaniem byłoby umieszczenie na szarym tle kolorowych elementów.
  • Czasem mam problem podczas dyskusji z trzymaniem się głównego wątku tematu. Lubię brać w nich udział, najchętniej pełniąc rolę wiodącą, ale mam tendencję do wprowadzania odległych dygresji, niekiedy zupełnie nie związanych z tematem.
  • Słowna sugestia nauczyciela lub osób z grupy, np.: „Wracając do tematu jaka jest Twoja opinia dotycząca” (i tu powinno pojawić się zagadnienie związane z tematem).
  • Kłopot sprawia mi również nauka czynności, które składają się z sekwencji ruchów, szczególnie na pierwszym etapie nauki. Mam problem z zapamiętaniem poszczególnych sekwencji oraz ich kolejności. Działam chaotycznie, często się denerwuję i szybko rezygnuję, gdyż nie wiem nad czym powinienem popracować, co robię źle.
  • Podzielenie złożonych czynności na poszczególne etapy i kilkakrotne ich przećwiczenie etap po etapie bardzo by mi pomogło. Świetnie, gdyby każdą czynność nauczyciel najpierw zademonstrował, następnie zaobserwował, czy wykonuję ją poprawnie, dał czas na kilkakrotne powtórzenie i dopiero wówczas przeszedł do kolejnego etapu, łącząc go z pierwszym.
  1. Moje emocje a działanie.
  • Logiczne, uporządkowane argumenty przedstawione w formie ustnej, potrafią wpłynąć na moje emocje i działanie.
  • Najczęściej jest ono jednak spontaniczne, czasem nawet impulsywne oparte na własnej intuicji, wyobraźni i pasji.
  • Silne emocje „rozładowuję w ruchu, energicznie chodzę, mocno gestykuluję rękoma, przemieszczam się po klasie. Niestety angażuję dużo energii w mało konstruktywne działanie.
  • Kiedy jestem w dobrym nastroju, spokojny, zaangażowany potrafię na problem spojrzeć z bardzo szerokiej, całościowej perspektywy, wzbogaconej o kontekst emocjonalny i w takiej konwencji działać.
  • Kiedy coś mnie zaciekawi, staram się z nauki uczynić dobrą zabawę słowną. Bawiąc się słowem próbuję racjonalnie wytłumaczyć dane zjawisko, najlepiej łącząc je z ruchem.
  • Duży wpływ na moje emocje mają informacje odbierane drogą wzrokową, czasem sam się dziwię, dlaczego płaczę lub głośno się śmieję oglądając pewne sceny w filmie, na obrazku i nie potrafię tego racjonalnie wytłumaczyć.
  • Bywam impulsywny, szczególnie podczas dyskusji. Potrafię upierać się przy swoim zdaniu, głośno argumentuję swoje stanowisko, dużo, dużo mówię mocno gestykulując rękoma.
  • Na moje emocje mocno wpływa również mimika twarzy nauczyciela lub koleżanki/kolegi (wywrócenie oczu, skrzywienie ust, znudzenie) powodują, że mam ochotę jak najszybciej wycofać się z działania.

POWRÓT DO USTALENIA PROFILU

UWAGA!
Dane niekompletne

Do poprawnego wypełnienia testu należy wprowadzić wyniki z 6 prób.

ZANIM KLIKNIESZ

uzupełnij wybory

UWAGA!
Dane niekompletne

Do poprawnego wypełnienia testu należy wprowadzić wyniki z 6 prób.

ZANIM KLIKNIESZ

uzupełnij wybory

UWAGA!
Dane niekompletne

Do poprawnego wypełnienia testu należy wprowadzić wyniki z 6 prób.

ZANIM KLIKNIESZ

uzupełnij wybory

JAK WYPEŁNIĆ FORMULARZ

Dotykaj klawiszy dla kolejnych zadań – strona wybrana będzie oznaczona gwiazdką
lub
a sekcja paska postępu zmieni kolor na zielony

Po wybraniu preferencji dla minimalnej liczby zadań pojawi się możliwość przejścia do kolejnej części testu.

Korzystaj z tej opcji tylko w wyjątkowych okolicznościach. O sytuacji tej będziesz powiadomiona(y) specjalnym komunikatem
.

Jeśli to możliwe – wróć i uzupełnij brakujące dane. Poprawne wypełnienie testu zasygnlizuje znak

Wybierz przycisk DALEJ i przejdź do opisu kolejnej modalności.

UWAGA!
Dane niekompletne

Do poprawnego wypełnienia testu należy wprowadzić wyniki z 6 prób.

ZANIM KLIKNIESZ

uzupełnij wybory